ایران، خبر، دانلود، فال، عکس، روزنامه

مطالب بروز شامل اخبار دانلود کتاب فال و ...

تجربه «شمس‌العماره» را تکرار نمی‌کنم

فرهنگ > تلویزیون  - امید سهرابی نویسنده مجموعه تلویزیونی «شمس‌العماره» در گفتگو با «خبر» می‌گوید علاقه‌ای به تلویزیون ندارد و این رسانه به اندازه سینما و تئاتر او را به خود جذب نمی‌کند.


آذر مهاجر- امید سهرابی را اهالی تئاتر بیشتر می‌شناسند تا تلویزیونی‌ها. تنها چند برنامه تلویزیونی هست که نام امید سهرابی به عنوان نویسنده در تیتراژ آن جای گرفته است که البته اکثر این برنامه‌های تلویزیونی در زمان خودشان مورد توجه مخاطبان تلویزیون قرار گرفته‌اند. خانه‌ای با طرح نو، 30 قسمت از مجموعه نیمکت و شمس‌العماره از جمله این برنامه‌هاست که نه تنها ساختارشان در مقایسه با هم متفاوت است بلکه صرف‌نظر از میزان موفقیت، از جمله برنامه‌های نوآورانه تلویزیون هم محسوب می‌شوند. با این همه، امید سهرابی می‌گوید که علاقه‌ای به تلویزیون ندارد و این رسانه به اندازه سینما و تئاتر او را به خود جذب نمی‌کند.

چطور شد امید سهرابی تصمیم گرفت برای تلویزیون هم بنویسد، در حالی‌که خودش سینما و تئاتر را ترجیح می‌دهد؟ 
از دستم در رفت! البته نه آنقدرها. خب، طبیعی است که همکاری با سامان مقدم و رحمانیان برایم ارزشمند بود و ضمن همه اینها من اگر احساس نکنم کاری نوست و نوآوری دارد، به سمتش نمی‌روم.

در کارنامه شما می‌شود کارهایی را دید که چندان هم نو نیستند! 
بله خب. اما مسلماً در ابتدای کار یعنی زمانی که پذیرفتم همکاری کنم، احساسم این بوده که اتفاق تازه‌ای در حال رخ دادن است اما بعد فهمیدم احساسم درست نبوده یا اینکه روند کار به ترتیبی پیش رفته که نباید می‌رفته در نتیجه اتفاقی که من پیش‌بینی می‌کردم رخ نداده است.

جالب این است که به عقیده من در هر سه کار موفقتان یعنی نیمکت، شمس‌العماره و خانه‌ای با طرح نو، نگاهتان تئاتری بوده و انگار همچنان ترجیح داده‌اید به تئاتر وفادارتر بمانید و خیلی تن به چارچوب‌های رسانه تلویزیون ندهید! قبول دارید؟ 
نه. به نظرم بی‌انصافی است اگر این‌طور فکر کنید. قسمت‌های اول تا دوازدهم شمس‌العماره را دوباره ببینید! کاملاً سینمایی نوشته شده. در بین این کارهایی که نام بردید نیمکت که اصولاً تله تئاتر بود اما در مورد بقیه کارها هم به سکانس‌ها و کات‌ها که خوب دقت کنید، می‌بینید به سینما نزدیک‌تر بودند با این همه اصراری ندارم بگویم کارهای من تئاتری هستند یا نه. خصلت تلویزیون این است که بین سینما و تئاتر قرار می‌گیرد و با اتفاقات جهانی در عرصه سریال‌سازی می‌بینیم به سینما گرایش بیشتری پیدا کرده است. از طرفی قاب‌های تلویزیون هم بزرگتر شده و همین به برنامه‌سازان تلویزیون این امکان را می‌دهد که به سمت شیوه‌های سینمایی بروند. اما در نهایت می‌دانیم که ادبیات ماده خام همه این رسانه‌هاست و هیچ اثر تصویری در جهان نیست که از نوشته بی‌بهره مانده باشد.

آقای سهرابی، شمس‌العماره هم قرار است یک تجربه باشد یا باز هم ممکن است سریالی با همین سبک وسیاق بنویسید؟ 
شمس‌العماره نوع جدیدی از کمدی در تلویزیون ماست و مطمئن هستم بازهم تکرار خواهد شد، اما خودم دوباره آن را تکرار نخواهم کرد. البته در صدد هستم که باز هم کمدی بنویسم هر چند کار بسیار سختی است، اما قطعاً با شمس‌العماره تفاوت خواهد داشت.


مطلب را به بالاترین بفرستید: Balatarin
+ ; ٥:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۸/٢٢
    پيام هاي ديگران ()